کربن فعال به دلیل مواد اولیه و روش های مختلف ساخت، خواص فیزیکی و شیمیایی متفاوتی دارد که باعث می شود ظرفیت جذب آن متفاوت باشد. به طور کلی، زمانی که جاذب کم مولکولی باشد، کربن فعال پوسته نارگیل با منافذ ریز مناسب تر است و کربن فعال سیستم زغال سنگ برای محلول مواد جاذب از مولکولی کم تا مولکولی بزرگ مناسب تر است.
هر چه سطح ویژه کربن فعال بیشتر باشد، توانایی رنگزدایی قویتر است. با این حال، از نظر جذب شیمیایی، انتخاب کربن فعال تنها بر اساس عملکرد کلی ارائه شده توسط تولید کنندگان کربن فعال، مانند ظرفیت جذب متیلن بلو، مقدار ید، ظرفیت جذب ارزش فنل و سطح ویژه، چندان دقیق نیست. به طور خاص، گروه های عاملی ناخالصی های آلی در شربت، بیشتر گروه های هیدروکسیل (نوع فنل) و کربوکسیل هستند که به راحتی قطبیت سطح کربن فعال را افزایش می دهند. سطح کربن فعال ممکن است بار مثبت یا منفی داشته باشد و در نتیجه از نظر شیمیایی با ناخالصی های آلی موجود در شربت ترکیب شود. در این صورت، کربن فعال مناسب باید از طریق تست رنگ زدایی شربت واقعی انتخاب شود.
