بازدارنده های رسوب، افزودنی های شیمیایی هستند که برای جلوگیری از رسوب و رسوب در تجهیزات تصفیه آب استفاده می شوند. آنها می توانند به طور موثری از متبلور شدن یون های مختلف در آب جلوگیری کنند و در نتیجه از رسوب و گرفتگی آنها در داخل تجهیزات جلوگیری کنند. با توجه به خواص شیمیایی و اصول عمل فیزیکی، بازدارنده های رسوب را می توان به طور کلی به انواع زیر تقسیم کرد:
مهارکننده های مقیاس فسفات:عمدتا از اسید فسفریک، اسید پلی فسفریک و فسفات های امولسیون شده تشکیل شده است که برای جلوگیری از پوسته پوسته شدن و رسوب نمک های معدنی مانند کلسیم، منیزیم و سیلیکون که به عنوان عوامل کلسیم نیز شناخته می شوند، مناسب است.
مهارکننده های مقیاس اسید آلی:عمدتاً از اسیدهای آلی مانند اسید سیتریک، اسید استیک و اسید اگزالیک تشکیل شده است که برای جلوگیری از پوسته پوسته شدن و رسوب یون های فلزی مانند کلسیم و منگنز مناسب است و همچنین اثر کاهش اثر اکسید آهن در آب را دارد.
بازدارنده های خوردگی:این نوع بازدارنده رسوب عمدتاً بر روی دیواره داخلی لوله ها یا تجهیزات فلزی عمل می کند که می تواند مقاومت خوردگی فلز را در برابر اکسیدها، هیدروکسیدها و مواد قلیایی افزایش دهد و در نتیجه از خوردگی و پوسته شدن دیواره لوله جلوگیری کند و همچنین می تواند پوسته پوسته شدن و رسوب را کاهش دهد. در آب.
مهارکننده های نمک معدنی:سولفات سدیم، فسفات سدیم، نیترات آمونیوم، کلرید و غیره مواد اصلی هستند که برای جلوگیری از رسوب و پوسته پوسته شدن نمک های معدنی مانند منیزیم و کلسیم مناسب هستند.
کوپلیمرهای اکریلیک:این نوع بازدارنده رسوب معمولاً پراکنده یا پلیمر نامیده می شود و برای جلوگیری از بارش به ویژه سیلیکات ها مناسب است. به طور کلی، می توان آن را همراه با یک عامل کیلیت برای بهبود اثر استفاده کرد.
لطفاً توجه داشته باشید که انواع مختلف بازدارنده های مقیاس تفاوت های زیادی در سناریوهای استفاده، روش های استفاده و اثرات دارند و باید بر اساس شرایط خاص انتخاب شوند. در هنگام استفاده، روشهای عملیاتی مربوطه باید دنبال شود و روشهای استفاده صحیح و اقدامات ضد خوردگی باید برای اطمینان از عملکرد عادی تجهیزات و ایمنی شخصی تسلط یابد.